Publicaties

Forum Navigation
Please to create posts and topics.

Voor Joy is het nooit goed genoeg.

Joy is 7 jaar en zit in groep 4. Joy doet heel lang over deze rekenles. Het is een les met getallenlijnen. Het is de bedoeling dat de leerlingen zelf een getallenlijn tekenen en daarop een som uitrekenen. De meeste leerlingen trekken snel een lijn en beginnen dan te rekenen. Maar ik zie dat Joy keer op keer aan het gummen is en opnieuw de lijn gaat tekenen. Ik vraag aan Joy wat er aan de hand is, waarom ze haar lijn steeds weggumt. ‘De lijn is niet goed, hij is scheef of kronkelig’, zegt ze. Ik vertel haar dat een scheve of kronkelige lijn niet erg is, het is een kladje, het gaat om het uitrekenen van de som en dat kan ook op een scheve of kronkelige lijn. Maar het helpt niet. Joy blijft gummen en nieuwe lijnen trekken. Ze wil een perfecte lijn. Wat nu? Wat kan Joy helpen om met minder tevreden te zijn?

Joy is een zeer begaafd meisje. Ze heeft groep 3 overgeslagen en haalt nog steeds hoge scores op haar toetsen. Bij (hoog)begaafden komt perfectionisme relatief vaak voor. Hoe komt dat eigenlijk? Hoogbegaafden krijgen al vanaf het kinderdagverblijf of de peuterspeelzaal te maken met (voor hen) lage verwachtingen en spelmateriaal voor hun leeftijd dat te makkelijk is voor hen. Op de basisschool wordt dit nog meer. Het tellen in groep 1, puzzels in groep 2 en het leren lezen in groep 3, allemaal erg makkelijk. Ze kunnen dit eigenlijk al voordat het ze ‘aangeleerd’ wordt. Bij de eerste poging is het al gelijk helemaal goed. De omgeving prijst ze hiervoor en laat merken dat ze heel snel en goed dingen kunnen. Dat komt binnen! Het kind krijgt te maken met verwachtingen waar het aan wil blijven voldoen. Als het een keertje niet lukt, komt dat heel hard aan. ‘Ben ik dan toch niet heel goed en slim? Mijn intelligentie verdwijnt, nu komt het moment dat ik het niet meer kan’, zijn gedachten die ontstaan. Alles wat deze kinderen doen, willen ze perfect doen om deze gedachten te vermijden en om zichzelf te kunnen waarderen. Het gevolg is dat ze dus, zoals Joy heel lang over hun werk gaan doen, terwijl het tekenen van een perfecte getallenlijn helemaal niet belangrijk is voor deze les.

Joy zou erbij gebaat zijn om tevreden te zijn met ‘goed genoeg’. Dat zou haar veel tijd en stress besparen. Joy heb ik in deze les een blaadje gegeven met lijntjes, voorgetekende getallenlijnen. Zo kon ze sneller beginnen met rekenen. Later heb ik met Joy gesproken over haar perfectionisme. Wat een last het voor haar was. Langzaam wende ze aan ‘goed genoeg’. Zo mocht ze bij tekenen maar drie keer haar gum gebruiken. We evalueerden wat het voordeel was van ‘goed genoeg’. In het begin was het heel moeilijk voor Joy om ‘goed genoeg’ te accepteren. Langzaam (jaren later) ging het beter.

Volgende keer meer over perfectionisme en hoe het te voorkomen.

Heb je zelf met perfectionisme te maken?

 

Vertel hierover op het forum!