Forum

Forum Navigation
You need to log in to create posts and topics.

Vera wordt zomaar ineens heel boos: een bloedsuikerdip!

Vera is 5 jaar. Ze beleeft haar leven intens, ze is gevoelig en voelt aan wat andere mensen bedoelen. Vera doet het heel goed op school, ze let goed op, is nieuwsgierig, kan goed met andere kinderen spelen, is levendig en alert. Maar er is ook een andere Vera. Een die snel boos wordt, niets meer kan hebben, zich niet meer kan concentreren, en om niets in een gefrustreerd huilen uitbarst. Deze momenten doen zich vooral voor aan het eind van de ochtend en aan het eind van de middag.

 

Ongeveer 5 % tot 7% van de hoogbegaafde kinderen lijdt volgens Webb ea aan een functionele reactieve hypoglycaemie. Het lijkt zo te zijn dat de hersenen van deze hoogbegaafde kinderen zoveel energie gebruiken, dat de brandstof, suiker, in hun bloed op een gegeven moment op is. ’s Morgens, na een ontbijt is er een suikerpiek in het bloed. Het kind functioneert goed. Omdat de hersenen van Vera zo intens en hard werken, gebruiken ze veel suiker. Aan het eind van de ochtend en het eind van de middag is de suiker op. Dan komen ze in een staat van hypoglycaemie, wat de verhoogde prikkelbaarheid, het gebrek aan concentratie en fut verklaart. Opvallend is het cyclische proces: de prikkelbaarheid doet zich telkens voor aan het eind van de ochtend en het eind van de middag. Deze kinderen zijn vaak klein en wat aan de magere kant.

 

Wat kun je doen?

  1. Beperk de inname van snelle suikers. Dit zijn voornamelijk de toegevoegde suikers in limonade, snoep, koek en zoet broodbeleg. Maar ook in fruit zitten snelle suikers.
  2. Geef voedsel met veel eiwitten. Bijvoorbeeld een boterham met pindakaas, een bakje (ongezoete!) yoghurt, een stuk kaas, een handje noten.
  3. Geef volkoren producten in plaats van vezelarm wit brood.
  4. Geef het kind halverwege de ochtend en halverwege de middag een geschikte snack, dus zonder suiker en met veel eiwit en vezels.

Eiwitrijk en vezelrijk voedsel wordt langzamer en geleidelijker omgezet in suiker. De piek wordt minder hoog en meer uitgesmeerd over de ochtend of middag.

 

Vera heeft jarenlang geen suiker gegeten. Tot ze een jaar of 10 was kreeg ze geen ijsjes, dronk suikervrije limonade en had ze een bakje met suikervrije snoepjes als alternatief voor traktaties op school. Dat was niet leuk, maar wende best snel. In vakanties werden de dieetregels wel eens wat soepeler gehanteerd en dan kwam meteen de boze, gefrustreerde en om niets huilende Vera weer tevoorschijn. Dat was helemaal niet leuk voor haar en niet voor haar omgeving. Dus dan maar beter het dieet volhouden. Toen Vera ouder werd, werd ze minder gevoelig voor de wisselende suikerspiegels. Na de basisschool hoefde ze geen dieet meer te volgen.