Publicaties

Forum Navigation
Please to create posts and topics.

Mason voelde zich waardeloos

Mason is 17 en studeert chemische technologie aan de universiteit. Hij is vorig jaar cum laude geslaagd op het Gymnasium. Ik vraag aan Mason of hij niet trots is op dit mooie resultaat. Zijn antwoord is verrassend. ‘Eerlijk gezegd ben ik daar niet zo trots op. Ik hoefde me maar nauwelijks in te spannen op het gymnasium. Ik las de stof een keer door, maakte een paar aantekeningen, oefende een paar sommen en dan haalde ik zo een 8 of 9. Ik deed misschien een half uur per dag huiswerk, de rest van de tijd was ik aan het sporten of gamen.’ Mason volgde op de basisschool gewoon alle lessen, net als de andere leerlingen. Hij had steeds het gevoel dat hij meer kon, maar dat werd niet opgemerkt. Zonder inspanning haalde hij de ene 10 na de andere. Mason kreeg hiervoor lof van zijn juf, zijn ouders, zijn opa en oma over de hoge cijfers op zijn rapport. Dat vond Mason lastig: het was zo supermakkelijk, hoezo was dit een goede prestatie? Mason werd onzeker omdat hij dacht dat hij de lof en de waardering zou verliezen als zijn cijfers zouden dalen. En hij zou niet weten wat hij dan zou moeten doen om ze weer op te halen.….

Op de middelbare school werd Mason steeds minder gezien en ook minder geprezen om zijn cijfers. Mensen in zijn omgeving vonden het normaal dat hij hoge cijfers haalde. Mason veroorzaakte geen problemen op school en kreeg daardoor geen aandacht van zijn leraren. Voor Mason was het toeval dat hij zomaar zulke goede resultaten behaalde. En iets dat toevallig plaats vond, kon ook een keer niet plaatsvinden. Mason werd steeds onzekerder en banger voor lagere cijfers op zijn toetsen. Hij had zelf helemaal niet het idee dat hij slim was en voelde zich waardeloos omdat hij het gevoel had dat hij niets presteerde.

Mason sloeg een paar keer een klas over en belandde op zijn 16e op de universiteit. Voor zijn eerste tentamen haalde hij een 3. ‘Dat was een waarschuwing’, zegt hij. ‘Mijn werkwijze van vroeger werkte niet  meer. Ik moest me gaan inspannen voor een voldoende. Ik ging de stof beter doornemen en uitgebreidere samenvattingen maken en nu haal ik wel voldoendes. Nu voel ik ook veel meer voldoening en trots op mijn cijfers. Ik heb er wat voor moeten doen!’

Terugkijkend heeft Mason wel een tip om met hoogbegaafden om te gaan: ‘Zorg voor moeilijke stof, zodat de kinderen moeite moeten doen om het te snappen. Help ze door te zetten en te blijven zoeken naar de oplossing. Dan hebben de complimenten ook zin en dan voel je je een stuk beter over jezelf. Eigenlijk is trots zijn op een prestatie een van de mooiste ervaringen en geeft een enorme boost aan je zelfvertrouwen. Het is zonde om dat iemand te onthouden.’

En daar ben ik het helemaal mee eens, Mason!

Wat zijn jouw ervaringen met onzekere leerlingen?