Publicaties

Forum Navigation
Please to create posts and topics.

Jessica heeft rode gedachten

Jessica heeft rode gedachten.

Jessica is 9 jaar en zit in groep 6. Ze doet op school mee met ‘levelwerk’. Dat is een verrijkingsprogramma voor kinderen die meer aankunnen. Ze hoeft dan minder oefeningen van de reguliere les te maken. In plaats daarvan werkt ze uit haar levelwerk-map. De bedoeling is dat de leerling hierdoor leert doorzetten, hulp vragen, moeilijkheden overwinnen. Jessica komt bij mij met haar map. ‘Juf, ik heb alles af. Heeft u nieuwe opdrachten voor mij?’ vraagt ze. Ik neem haar map en blader erin. Jessica is aan een hoop opdrachten begonnen, maar heeft vrijwel niets afgemaakt. Ik vraag haar hoe dat komt. ‘Tja, die wist ik niet. En ik vond ze niet leuk,’ antwoordt ze. Ik leg haar uit dat het de bedoeling is om alle opdrachten af te maken en dat ik haar pas nieuwe opdrachten kan geven als de oude helemaal af zijn. Wat kan ze doen om de opdrachten toch af te maken? Jessica zucht: ‘hulp vragen,’ zegt ze. Inderdaad. We bespreken aan wie ze hulp kan vragen en wanneer. Maar ik zie dat dit niet helemaal de oplossing is. Ik merk dat Jessica steeds met andere dingen bezig is, om maar niet aan die lastige opdrachten te beginnen.

Een paar dagen later spreek ik Jessica alleen. Ik vraag hoe het komt dat het niet lukt om de opdrachten af te maken. Eerst wil ze niet veel kwijt. Ik vraag haar wat er in haar hoofd gebeurt als ze met het levelwerk bezig is en niet ziet hoe ze het kan oplossen. Wat denkt ze dan? ‘Ik kan het toch niet, het is gewoon te moeilijk voor mij, de anderen kunnen het beter, ik heb er geen zin meer in’, zijn de gedachten die dan door Jessica’s hoofd gaan. Dit zijn rode gedachten. Gedachten die je niet verder helpen. Gedachten die je nog verder de put in duwen. Als je deze gedachten maar lang genoeg denkt, dan komen ze ook uit: de self-fulfilling prophecy.

Ik vraag Jessica gedachten op te noemen die haar wel kunnen helpen. Dat vindt ze lastig, maar met wat hulp kan ze er drie noemen: ‘ik blijf het proberen, een keer zal het met lukken, het gaat morgen vast beter’. Dit zijn de groene gedachten. Jessica schrijft deze gedachten op een briefje. Ze zoekt met mij op internet naar een plaatje. Het wordt een plaatje van een beer omdat die lijkt op de knuffel van Jessica. Dit plaatje print ik en Jessica plakt het op de hoek van haar tafel. En elke keer als Jessica niet uit de levelwerkopdracht komt, kijkt ze even naar het plaatje en dan weet ze weer welke groene gedachten haar kunnen helpen.

Inmiddels zijn we twee weken verder. Het is nog te kort voor Jessica om elke keer de rode gedachten te vervangen door de groene. Dat vereist meer oefening en tijd. Maar in de les doet Jessica nu wel  meer haar best. En ik merk ook dat onze band steviger is geworden. Dat is me ook veel waard!