Publicaties

Forum Navigation
Please to create posts and topics.

De familie Huisman en perfectionisme

Vandaag wil ik vertellen over de familie Huisman. Hun gezin heeft twee dochters, een op de middelbare school en een op de basisschool. Jaren geleden leed hun dochter onder haar perfectionisme. Alles wat ze deed moest helemaal goed zijn. Maakte ze een fout(je), dan ging ze net zo lang door tot het verbeterd was. ‘Het was het ergste bij het maken van tekeningen,’ vertelt Annika, ‘dan bleef ik maar gummen.’ Het werd zelfs zo erg dat Annika helemaal niet meer wilde tekenen. Ze kon het toch niet, het werd toch een mislukking en leidde alleen maar tot frustratie. Annika was toen 10 jaar en dit was het moment voor de ouders om actie te ondernemen. De ouders gingen lezen over perfectionisme en leerden dat perfectionisme verergerd kan worden door een bepaalde manier van prijzen, van complimenten geven.

‘We prezen Annika van jongs af aan vooral op hetgeen ze gemaakt had of op hoe ze was,’ vertelt de vader. ‘We zeiden: ‘Wat heb je dat mooi gemaakt, wat kan jij dat goed, wat ben je toch een knapperd’ en meer van dat soort uitspraken. We leerden dat dit tot een ‘vaste mindset’ kan leiden. Dat wil zeggen dat kinderen, ook volwassenen trouwens, van mening zijn dat intelligentie onveranderbaar vast ligt. Je bent hoogintelligent of niet en dat kun je niet veranderen. Dit leidt ertoe dat kinderen een druk gaan voelen om zichzelf elke keer te bewijzen. Want als iets een keer niet lukt, tja, dan ben je dus blijkbaar niet zo intelligent/knap/slim als iedereen en jijzelf ook, denkt. Het gevolg is faalangst en ontwijken van moeilijke taken, want die kunnen makkelijk mislukken en dat tast je zelfbeeld tot in de grond aan.

Onze jongste dochter, Louise, was toen 4 jaar en bij haar hebben we het vanaf toen anders aangepakt. We prezen haar niet meer om haar prestaties of om haar eigenschappen maar om de inspanning die ze leverde bij een taak of werkstuk. We zeiden dan bijvoorbeeld: ‘Wat heb je goed gekeken hoe een olifant er uit ziet, hij lijkt net echt’ of ‘ik zie dat je het heel vaak hebt geprobeerd, wat goed van je om het niet op te geven en nu is het gelukt!’ of, als iets niet lukte, ‘ik zie dat je het steeds probeert, dat is heel mooi van je, misschien is dit nu nog te moeilijk. Kan iemand je helpen?’ We merkten dat Louise zich tot een zelfverzekerd kind ontwikkelde en makkelijker nieuwe en moeilijke uitdagingen durfde aan te gaan dan Annika.’

Louise ontwikkelde een ‘groei-mindset’. De op groei en ontwikkeling gebaseerde complimenten van haar ouders hebben daaraan bijgedragen. Onderzoek van Carol Dweck heeft dit aangetoond. Met name bij meisjes is het van belang om groeigericht te complimenteren.

Heb je ervaring met vaste en groeimindsets?

 

Vertel hierover op het forum!