Publicaties

Forum Navigation
Please to create posts and topics.

charlotte heeft een tic

Charlotte is 8 jaar en zit in groep 4. Charlotte loopt ver voor op haar leeftijdgenoten als je kijkt naar haar toetsresultaten. Charlotte doet niet met alle lesstof mee die de andere kinderen in de klas wel krijgen. In de tijd die vrij komt, doet ze ‘levelwerk’, andere, moeilijkere opdrachten. Dat gaat een tijdje goed maar in november geeft Charlotte aan dat ze het allemaal wel erg makkelijk vindt op school, ook het levelwerk. Haar juf en ik merken dat ze weer meer haar tic laat zien. Ze knijpt steeds met haar ogen. Dat is een teken van spanning. Ik praat met Charlotte en geef haar het levelwerk van groep 5. Dat gaat goed, Charlotte geniet er van, is trots dat ze dit ook kan en haar tic wordt minder. Na de kerstvakantie sluit de school en krijgt Charlotte thuis les, via een beeldschermverbinding. Dat lijkt goed te gaan, we zien een vrolijke Charlotte. Maar als in februari de leerlingen weer naar school mogen, verandert dit. De tic is er weer en we zien hem veel meer dan eerst. Wat moeten we nu?

Eerst denken we nog dat het komt doordat Charlotte weer moet wennen aan de regels en gewoontes op school. Maar na een paar weken is er nog geen verandering. Ik vraag Charlotte een paar keer hoe het levelwerk bevalt. Is het te makkelijk? Te moeilijk? ‘Het is precies goed’, zegt Charlotte, ‘soms makkelijk en soms moeilijk’. Dan komen er weer toetsuitslagen. Charlotte is nog meer voor gaan lopen. De kloof is nog groter geworden en de tic is hevig aanwezig. Dat is een teken dat er toch iets niet helemaal goed is. Wat te doen?

We denken aan versnellen. Maar Charlotte heeft het erg naar haar zin in haar klas. En versnellen is geen oplossing: Charlotte loopt ook al voor op de lesstof van een leerjaar hoger. Dan moeten we haar extra moeilijke leerstof gaan geven. Waarom is dat eigenlijk belangrijk?

Gemiddeld intelligente leerlingen maken zich leerstrategieën eigen door middel van de regulieren lesstof. Ze moeten moeite doen om het zich eigen te maken, ze moeten doorzetten als het niet meteen lukt, ze moeten dingen uitproberen en ze leren zo vanzelf om te gaan met tegenslagen omdat ze iets niet snappen. En als het dan eindelijk toch lukt, dan voelen ze zich trots. Dit zijn belangrijke vaardigheden om succes te hebben in een school- en werkcarrière. Een hoogbegaafde kent dit niet. De lesstof is zo makkelijk dat hij er geen moeite voor hoeft te doen, hij kan alles al meteen en goed ook. Het gevolg kan zijn dat hij in paniek raakt als iets niet meteen lukt en van de taak af ziet. Dat geeft een minderwaardig gevoel. Bovendien ervaart hij niet het gevoel van trots en blijheid om een succeservaring en bereikt hij niet wat hij potentieel in zijn mars heeft. Voor de rest van zijn leven. En dat is toch wel heel jammer!

Charlotte gaat Russisch leren. Niet alleen spreken, maar ook schrijven en lezen. Er zijn nog een paar kinderen die met haar mee kunnen doen. Kunnen ze mooi met en van elkaar leren! Ik ben benieuwd hoe het uitpakt en hoe het met de tic van Charlotte gaat. Wordt vervolgd!

Wat zijn jouw ervaringen met perfectionisme?